b_120_120_16777215_00_images_stories_policyjne_policja.jpgFerie to okres, kiedy młodzi ludzie częściej decydują się na ucieczkę z domu. Nieletni chcą przeżyć przygodę, a rodzice przeżywa w tym czasie niewyobrażalną tragedię związaną z ucieczką swojego dziecka. Z kolei policjanci robią wszystko, by je odnaleźć.

    Ucieczki nieletnich z domu to zjawisko, które dotyka nie tylko młodzież z rodzin patologicznych, ale także chłopców i dziewczynki z tzw. dobrych domów.

    Powody ucieczek

    Powody ucieczek bywają różne. Niekiedy dzieci uciekają przed niebezpieczeństwem, krzywdą, upokorzeniem. Przed problemami, które przerosłyby niejednego dorosłego człowieka. Uciekają od biedy, molestowania psychicznego, seksualnego, od przemocy, od ciągłych kłótni rodziców. Uciekają dzieci, które nie mają wsparcia w swoim środowisku i nie potrafią lub nie mają kogo poprosić o pomoc. Dzieci uciekają nie tylko z domów patologicznych. Często tzw. przyzwoici rodzice - spokojni, porządni, zapracowani - dziwią się, że to właśnie ich dziecko uciekło. "Przecież miało wszystko, czego chciało" - mówią. Ale z relacji dziecka wynika coś przeciwnego: czuło się niekochane, nieakceptowane, odrzucone. Sądzi, że rodzice kupowali jego miłość prezentami i pieniędzmi. Nastolatek potrzebuje zainteresowania rodziców, a gdy tego brakuje, ucieczka staje się wołaniem: "zauważcie mnie!". Rodzice, którzy akceptują swoje dziecko warunkowo - tylko wtedy, gdy wszystko wychodzi mu dobrze, a w chwilach niepowodzeń tej akceptacji brakuje - mogą spodziewać się, że i ono pomyśli o ucieczce. Dzieci uciekają od nadopiekuńczych rodziców, jak i od tych nadmiernie rygorystycznych. Uciekają od wymagań, którym nie są w stanie sprostać. Chęć poznania nowych ludzi, syndrom Jasia Wędrowniczka, także mogą być przyczyną odejścia dziecka z domu. Wędrowniczek jest tak zainteresowany wszystkim wokół, że nie myśli o tym, co przeżywają szukający go rodzice.

    Dlatego ważne jest, aby rodzice rozmawiali ze swoimi pociechami i przestrzegali przed niebezpieczeństwami, jakie czyhają na nie, kiedy będą pozbawione opieki dorosłych.

    Rodzice powinni pamiętać, że rozmawiamy, aby pomóc, a nie karać dzieci za ucieczki. Tak samo jest w przypadku kontaktu z Policją po ucieczce. Rozmowa ma na celu ustalenie przyczyny i rozwiązania problemów dziecka oraz jego rodziny.

    Na co zwrócić uwagę?

    - Początkiem ucieczek mogą być wagary, które są lekarstwem na trudnościami w szkole. Dają one możliwość "wymigania się” od odpowiedzialności.

    - Uciekinierzy najczęściej przebywają na dworcach kolejowych bądź zatrzymują się u kogoś z rodziny. Część z nich podróżuje po kraju, szukając przygodnych znajomości i nocując u nowo poznanych osób.

    - Młodzież przebywająca "na gigancie” łatwo lgnie do obcych, szybko nawiązuje kontakty, jest podatna na wpływy różnych środowisk - szczególnie narkomanów. Istnieje też duże niebezpieczeństwo, że intencje osób, które proponują uciekinierowi nocleg, są dalekie od życzliwości i pomocy.

    Ucieczka w towarzystwie

    Najwięcej dzieci ucieka w towarzystwie więcej niż jednej osoby, najmniej - w pojedynkę. Dlatego bardzo ważne jest zwrócenie uwagi na to, w jakim towarzystwie przebywa dziecko. Najczęściej zaginione osoby albo same się odnajdują, albo są znajdowane przez policjantów na dworcach, w opuszczonych domach.

    Co robić, gdy Twoje dziecko uciekło z domu:

    - natychmiast zgłoś zaginięcie Policji - zabierz ze sobą zdjęcie zaginionego dziecka. Jeśli to jedyne zdjęcie jakie posiadasz nie zostawiaj go w komendzie. Wcześniej idź do najbliższego fotografa. On zrobi reprodukcje (także z dokumentów, bez konieczności ich niszczenia). Przypomnij sobie, jak Twoje dziecko było ubrane, czy ma jakieś znaki szczególne, które go wyróżniają wśród innych,

    - sprawdź, czy w pokoju Twojego dziecka jest coś, co mogłoby dać Ci informacje o motywach jego ucieczki lub o miejscu jego pobytu - możesz sprawdzić ostatnio odwiedzane przez Twoje dziecko strony internetowe, pocztę elektroniczną. Może to da Ci jakąś wskazówkę w poszukiwaniach,

    - przygotuj listę kolegów i koleżanek swojego dziecka, postaraj się ustalić ich adresy lub numery telefonów,

    - ustal miejsca, gdzie najczęściej Twoje dziecko spędza wolny czas.

    Jeśli dziecko wróci do domu, poinformuj o tym najbliższą jednostkę Policji i odwołaj zaginięcie.

    Pamiętaj, że powrót Twojego dziecka do domu to ważny moment. Również od tego, w jaki sposób przyjmiesz uciekiniera, zależy czy nie będzie chciał uciec ponownie.


    Źródło: KWP Radom

    Dodaj komentarz

    Kod antyspamowy
    Odśwież

    Logowanie

    Reklamy

    Ostatnie komentarze

    • Robi
      Super jest mieć taki dom. Fajną stronkę trafiłem firmy, która się zajmuje ich budową. Jest tam bardzo ...

      Czytaj więcej...

       
    • 1234
      co masz na myśli pisząc pijaku?

      Czytaj więcej...

       
    • Lala
      Brawo LICEUM. Pozdrowienia dla Licealistów Oli i Artura:)

      Czytaj więcej...

       
    • Hubert
      a czy urząd komunikacji elektronicznej nie mógł by w tej sprawie coś zrobić, zamiast jedynie ostrzegać ...

      Czytaj więcej...

       
    • hennrykos
      jak to rower kucharskiego to dobrze mu zrobiła

      Czytaj więcej...

       
    • Karol
      dzisiaj o godzinie 23:01 dzwonił do mnie ktoś z Czadu w Afryce , oddzowniłem, ale powiedzieli że ...

      Czytaj więcej...

    Reklamy

    Pogoda

    Pogoda Gostynin z serwisu

    Gostynintv @ 2014

    Wszelkie prawa zastrzeżone

    stat4u